Skogul står i Labratoriet med ein Professor i blå Labdrakt. Mellom dei er det ei stor og lang Benk. Inn i Rommet kem en gjeng med folk ikledd gul Isoleringsdrakt. Dei drar på noe svært døydt dyr. Sakte klarer dei å legga liket på Benken.
Skogul forundrar sig yver det kan ser. Det er eit fleire meters lang kropp, stor og kraftig mannskropp. Han antar at kroppen kan vera 8 meter lang, det er ein kjempe.
Skogul spør professoren:
"Hvi er han så stor?"
"Fordi hjernen hans er så stor. Den er fleire ganger større en eit vanlig menneske."
"Detta er knytta til hans evne til at pusta. At han kan ta inn meir Luft, gjer han større og kraftigere."
"Vidare er det meir interresant med Hjernen hans. Han er myke smartere en vanlige folk."
"Men det større Hjerna er, det treigare er signala. Han ser Ting bare halvparten så fort som oss. Fyr han flyr vi som Fluer, fyr oss drar sig som ein Snegle."
Skogul:
"Men eg har høyrt den ikke var så lett å stansa? Kan ikke vera så treig?"
"Det er på grunn av dens 'Sirkulasjons forbetrar'."
"I hjernas senter er nevronane spesielt nærma. Her kommuniserar nevronene i lysets hastigheit."
"Og nokon gangar raskare."
Skogul:
"Hvat? det kan da ikke vera mulig?"
"Det var hvat vi fyrst tenkte. Men vi så at når signala dro mellum nevronane, blinket de fram og tilbake mellom eksistens."
"Når dei kom tilbake, var dei kommi lengre en dei tidligare var. Det er så det fær ut av vår eksistens, og inn i ein anna."
"Fyrst trudde vi Sirkulasjons forbetreran gjorde kommunikasjon mellum nevronar raskare, fyr a håndtera Hjernas størrelse."
"Men nu trur vi at den er fyr eit annet formål."
"Det kan hende den har kjenning til eit annet sted vi ikke heilt forstår, der den veit um både all fortid og framtid."
←
→
Skogul står i Labratoriet med ein Professor i blå Labdrakt. Mellom dei er det ei stor og lang Benk. Inn i Rommet kem en gjeng med folk ikledd gul Isoleringsdrakt. Dei drar på noe svært døydt dyr. Sakte klarer dei å legga liket på Benken.
Skogul forundrar sig yver det kan ser. Det er eit fleire meters lang kropp, stor og kraftig mannskropp. Han antar at kroppen kan vera 8 meter lang, det er ein kjempe.
Skogul spør professoren:
"Hvi er han så stor?"
"Fordi hjernen hans er så stor. Den er fleire ganger større en eit vanlig menneske."
"Detta er knytta til hans evne til at pusta. At han kan ta inn meir Luft, gjer han større og kraftigere."
"Vidare er det meir interresant med Hjernen hans. Han er myke smartere en vanlige folk."
"Men det større Hjerna er, det treigare er signala. Han ser Ting bare halvparten så fort som oss. Fyr han flyr vi som Fluer, fyr oss drar sig som ein Snegle."
Skogul:
"Men eg har høyrt den ikke var så lett å stansa? Kan ikke vera så treig?"
"Det er på grunn av dens 'Sirkulasjons forbetrar'."
"I hjernas senter er nevronane spesielt nærma. Her kommuniserar nevronene i lysets hastigheit."
"Og nokon gangar raskare."
Skogul:
"Hvat? det kan da ikke vera mulig?"
"Det var hvat vi fyrst tenkte. Men vi så at når signala dro mellum nevronane, blinket de fram og tilbake mellom eksistens."
"Når dei kom tilbake, var dei kommi lengre en dei tidligare var. Det er så det fær ut av vår eksistens, og inn i ein anna."
"Fyrst trudde vi Sirkulasjons forbetreran gjorde kommunikasjon mellum nevronar raskare, fyr a håndtera Hjernas størrelse."
"Men nu trur vi at den er fyr eit annet formål."
"Det kan hende den har kjenning til eit annet sted vi ikke heilt forstår, der den veit um både all fortid og framtid."
←
→