Eit gammalt kloster ved. Sida Kongefamilien kam, har det vori ei hemmelig utflykningsplass. Det er bryjar å bli mørkt over åkeren rundt.
Det er tyve minutter til Olav skal storme Stortinget.
Olav står med blomstar i hånda utenfyr. Han ser over eit Maleri af sin Far, Harald VII. Han gremter litt.
Sverre, ein gammal mann som er bonde på åkeren har lenge vori ein hemmelig venn af Kongefamilien. Sverre kem inn i klosteret bak Olav.
Sverre:
"Eg høyrte folk lette efter dig. Eg tenkte mig du var her.."
Sverre kem nærmare. Dei ser nu begge over Maleriet av Harald VII.
Så svarer Olav:
"Eg husker ein samtale eg og far hadde under krigen. Tyskerane hadde tatt Oslo. Stortinget og vi i familien flykta oppover landet. Det så ut som Norveg igjen skulle falle under eit anna Land.
Far var sterkt i mot at monarkiet skulle blande seg inn i politikken. Men stortinget ville at Håkon skulle ta over fyr Stortinget, de var som lamslåtte. Men Far nektet, self når Nygardsvold tryglet ham.
Efter kranglet vi. Eg meinte han var veik. Eg ville via mig til fronten. Eg ville gjere noko, til tross for situasjonen.
Så talte faren min mig til sansene, og eg vart med over til England.
Det var mange år sida. Eg er ein gammal mann nu. Detta kan vera det einaste eg gjer som vil ha noko å si."
Sverre svarer:
"Einaste?"
"Nei. Du gjorde jo andre Ting under krigen. Det ville ha vori ei katastrofe fyr landet om noko hadde skjedd dig. I 30 år har du stått på fyr landet. Fyr intet?"
Olav:
"Folk fleist er fyr veike. Dei tar eit steg fram, og tvo tilbake. Men nu må nokon ta eit steg. Detta handlar om verdas framtid."
Sverre:
"Hva med hirdane? De var ungdommer, bare barn, meldt til Strid. Var dem sitt offer fyr intet?"
Olav:
"Unger? Nei, de var soldater – vi alle er."
Vi er Stridare, Sverre. Intet har endra sig.
Men det har det...
Alt har endra sig.
Det kan og bety at mista min Konge.
Men det kan og bety at mista nokon eg har brydd mig um, sida eg så han som barn.
Men det kan og bety, at redde ditt Liv.
Det var mitt lyfte til din Far, og det er viktigsre fyr mig.
.. Hade Sverre....
←
→
Eit gammalt kloster ved. Sida Kongefamilien kam, har det vori ei hemmelig utflykningsplass. Det er bryjar å bli mørkt over åkeren rundt.
Det er tyve minutter til Olav skal storme Stortinget.
Olav står med blomstar i hånda utenfyr. Han ser over eit Maleri af sin Far, Harald VII. Han gremter litt.
Sverre, ein gammal mann som er bonde på åkeren har lenge vori ein hemmelig venn af Kongefamilien. Sverre kem inn i klosteret bak Olav.
Sverre:
"Eg høyrte folk lette efter dig. Eg tenkte mig du var her.."
Sverre kem nærmare. Dei ser nu begge over Maleriet av Harald VII.
Så svarer Olav:
"Eg husker ein samtale eg og far hadde under krigen. Tyskerane hadde tatt Oslo. Stortinget og vi i familien flykta oppover landet. Det så ut som Norveg igjen skulle falle under eit anna Land.
Far var sterkt i mot at monarkiet skulle blande seg inn i politikken. Men stortinget ville at Håkon skulle ta over fyr Stortinget, de var som lamslåtte. Men Far nektet, self når Nygardsvold tryglet ham.
Efter kranglet vi. Eg meinte han var veik. Eg ville via mig til fronten. Eg ville gjere noko, til tross for situasjonen.
Så talte faren min mig til sansene, og eg vart med over til England.
Det var mange år sida. Eg er ein gammal mann nu. Detta kan vera det einaste eg gjer som vil ha noko å si."
Sverre svarer:
"Einaste?"
"Nei. Du gjorde jo andre Ting under krigen. Det ville ha vori ei katastrofe fyr landet om noko hadde skjedd dig. I 30 år har du stått på fyr landet. Fyr intet?"
Olav:
"Folk fleist er fyr veike. Dei tar eit steg fram, og tvo tilbake. Men nu må nokon ta eit steg. Detta handlar om verdas framtid."
Sverre:
"Hva med hirdane? De var ungdommer, bare barn, meldt til Strid. Var dem sitt offer fyr intet?"
Olav:
"Unger? Nei, de var soldater – vi alle er."
Vi er Stridare, Sverre. Intet har endra sig.
Men det har det...
Alt har endra sig.
Det kan og bety at mista min Konge.
Men det kan og bety at mista nokon eg har brydd mig um, sida eg så han som barn.
Men det kan og bety, at redde ditt Liv.
Det var mitt lyfte til din Far, og det er viktigsre fyr mig.
.. Hade Sverre....
←
→